Marieke Van der Hoek – Vijfvinkel

Marieke Van der Hoek – Vijfvinkel

Verder vermijd ik op dit moment zoveel mogelijk chips. Ik ben zo iemand met bodemdrift; de zak moet echt leeg. Nu we veel thuis zijn, moet dat echt niet in de kast liggen want dan gaat het gegarandeerd op.

Naam:Marieke Van der Hoek – Vijfvinkel
Bedrijf:Atelier M5
Woonplaats:Brielle

Marieke, chronisch ziek en dan corona? En toen?

Nou, ik schrok best even. In het dagelijks leven ben ik veel in contact met mensen. Ik gebruik medicatie die mijn immuunsysteem onderdrukt en dat is met het coronavirus niet handig. Op advies van mijn reumatoloog ben ik gestopt met een deel van de medicatie en dat begin ik nu te merken aan m’n lijf. Het zorgt voor meer pijn en vermoeidheid. Mijn werk gaat ondertussen door en is intensiever dan anders, dus het is zoeken naar een nieuwe balans. Dat gaat de ene dag wat beter dan de andere, maar ik vind mijn weg wel. 

Wellicht even handig om te vertellen wie je bent en wat je allemaal doet

Het liefst ga ik zoveel mogelijk op reis. Sinds we onze camper hebben, gaan we regelmatig op ontdekking in Europa. Twee jaar geleden hebben we 10 weken rondgetrokken over de Balkan en door Griekenland. We maken ook korte tripjes in Nederland, want in ons eigen land is ook veel te beleven. Als we op reis zijn maak ik iedere dag een tekening. Het zijn eenvoudige schetsjes en qua techniek zijn het zeker geen hoogstandjes, maar ze helpen me om alle nieuwe indrukken en ervaringen te verwerken. Want er komt nogal wat bij me binnen als ik op reis ben; dan staan alle zintuigen aan. Al die inspiratie is ook ergens goed voor. Ik word voor onder andere Reset Your Brand weleens ingeschakeld als ‘urban explorer’ om op zoek te gaan naar vernieuwende horeca- en retailconcepten.

Als we thuis zijn rommel ik het liefst in de moestuin. Daar word ik zo intens gelukkig van. Ik blijf me verwonderen over alles wat groeit en bloeit. 

Ik geef twee dagen in de week les op de Hogeschool Rotterdam. Daar coach ik ondernemers in opleiding die willen ondernemen in de creatieve sector. Daarnaast werk ik als zelfstandig ontwerper, fotograaf en illustrator. 

Oh ja, ik probeer ook nog een boek te schrijven. Het wordt een leefboek over het vormgeven van een goed leven voor (jonge) mensen met een chronische ziekte. Toen iemand me vroeg hoe het voor mij is om chronisch ziek te zijn, vertelde ik dat het lastig is dat mijn hoofd zoveel wil, maar mijn lijf niet meewerkt. Dat ik mezelf iedere dag moet dwingen om minder te willen en dat ik ’s morgen weleens zeg: “Ik ga er vandaag weer voor de volle 70% tegenaan!” De titel was geboren! Het schrijven zelf schiet nu niet echt op. Mijn hoofd staat er niet helemaal naar en het is lichamelijk best pittig om vaak en lang te typen. Ik laat het nu even los en heb inmiddels weer het vertrouwen dat het goed komt. Het heeft gewoon tijd nodig. Dat is wel iets dat ik lastig vind omdat ik alles vooral NU wil. 

Jij staat bekend als een ongeëvenaard bierdrinkster. Elke vent drink je onder tafel. Deze quarantaine moet voor jou toch heerlijk zijn? 

Haha, ik houd zeker van een biertje! Naast dat ik graag reis, ben ik ook graag thuis, dus ik vind het niet vervelend om gedwongen thuis te blijven. We hebben een grote tuin. Het mooie weer van de afgelopen weken helpt ook. Ik maak me wel zorgen om mijn vader. Hij is 73 en gelukkig nog gezond, maar ik merk dat ik hem kwetsbaar vind. Dat we niet meer zomaar even bij elkaar langs kunnen gaan, mis ik ook. 

Op social media zien wij dat je deze tijd doorkomt door illustraties te maken, maar wellicht kun jij vertellen wat je aan het maken bent?

Een paar weken na de start van de corona-lockdown voelde ik een enorme behoefte om iets te maken. Ik pakte wat papier, pennen, verf, kwasten en ben illustraties gaan maken. Kleine tekeningen op A5-formaat die de ene keer wat abstracter zijn, maar vaak ook herkenbare, botanische elementen hebben. Ik word er direct helemaal rustig van als ik ermee bezig ben en ik krijg weer ruimte in mijn hoofd. Het is dan echt één grote chaos hier in huis. Overal ligt wat, terwijl ik over het algemeen erg opgeruimd ben. Ik heb van te voren niet een helder beeld van wat het moet worden. Ik probeer gewoon van alles uit en de ene keer pakt dat goed uit, de andere keer wat minder. Het gaat me vooral om het  zelf maken en het experimenteren, niet zozeer om het eindresultaat. Toen ik er een stuk of 25 had gemaakt plaatste ik er een aantal op Facebook en Instagram. Daarbij schreef ik dat mensen mochten aangeven welke hun favoriete illustratie was en die heb ik opgestuurd via de post of bij hen in de brievenbus gedaan. Een klein gebaar, dat de wereld, hoop ik, een klein beetje mooier maakt. 

Welk woord van deze periode vind je een enorme toevoeging aan de Nederlandse taal, buiten quaranteren?

Daar moest ik even voor op zoek gaan in het coronawoordenboek. Dat bestaat dus echt. Ik ga voor ‘stoepbezoek’ en ‘raamvisite’. Omdat die twee woorden op een lekkere manier laten zien hoe Nederland ook kan zijn en dat menselijk contact, voor veel mensen, een voorwaarde is voor een goed leven. 

Marieke, denk jij dat de wereld enorm verandert als de crisis een beetje is ingedamd?

Het zou een goede aanleiding kunnen zijn om dingen anders te gaan doen, maar veranderingen in gedrag zijn lastig vol te houden voor ons mensen. Zeker als straks alles weer ‘normaal’ is. Ik denk dat veel mensen gewoon weer hun ding gaan doen op de manier waarop ze dat altijd deden. Al denk ik dat het afstand houden tot elkaar best nog even zal blijven. Ik hou ervan om mensen even aan te raken, om een schouderklopje te geven of om iemand te omhelzen. Dat zal best even wennen zijn als dat weer mag.
Wat ik hoop is dat mensen gaan nadenken over hun financiële situatie. Het opbouwen van een buffertje is voor veel mensen niet het eerste waar ze aan denken als er weer wat geld op de rekening komt, maar het geeft mij in ieder geval rust en vertrouwen. Het maakt je minder kwetsbaar en afhankelijk. Ook in tijden dat het niet zo nodig lijkt. 

Ben je iets tegengekomen in je privéleven de laatste maanden waarvan je dacht: Goh, dat is leuk” of “Dat heb ik veel te lang niet opgepikt“.

Ik ben sowieso heel blij met foto’s van vroeger en ze lijken nu waardevoller voor mij dan ze al waren.

Uit verveling eten wij hier hele bakken cakebeslag op die dus nooit in de oven komen (en ja, dat is ook te zien). Waar kun jij in de supermarkt niet aan voorbij lopen (buiten bier)?

Ik word altijd blij van verse groentes, dus daar gaan er ook veel van in mijn winkelkarretje. Waar ik ook echt schandalig van kan genieten is een saucijzenbroodje. Ik kan me gelukkig vaak beheersen het te kopen. Verder vermijd ik op dit moment zoveel mogelijk chips. Ik ben zo iemand met bodemdrift; de zak moet echt leeg. Nu we veel thuis zijn, moet dat echt niet in de kast liggen want dan gaat het gegarandeerd op. 

Als wij elkaar over 10 jaar tegenkomen en er is één moment dat voor jou als symbool voor corona staat, wat is dat dan?

De eerste persconferentie (19 maart) van premier Mark Rutte. Er was toen nog veel onzeker en onbekend over het virus. Dat moment maakte duidelijk dat het serieus was. Dat was het moment dat ik m’n moeder wilde bellen. Dat kan niet, want ze is er al een tijdje niet meer. Ik heb dat af en toe nog weleens, dat ik haar even wil horen.

Wil je nog iets toevoegen wat je van het hart moet en ik gemist heb?

Ik ben blij om te zien dat mensen de moed hebben om er toch iets van te maken. Dat zie ik liever dan mensen die de boel opjutten en willen ontregelen. Deze ‘files’ zijn daar een mooi voorbeeld van!

Doe mee aan de discussie